Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

18 Temmuz 2014 Cuma

Dua Kapısı - Ne Yapabilirim Deme

İnsan bazen varlığından utanır ya bu gece de öyle işte...


Ahmet Eymen ameliyat olduğunda tam 47 günlüktü. El kadar bebek derler ya, öyleydi. Önce hastane sonra doktor araştırdık, hayatımda belki de en kötü seçimlerimden birini yapıp, tanıdık bir cerrahın ameliyat etmesine müsaade ettim. Bizi dünyanın en kötü hastanesine yönlendirdi, her şeye sustum, oğlum iyi olsun diye düşündüm sadece, güvenilir bir ele teslim ettiğimi düşünmüştüm. Neyse daha fazla uzatmak istemiyorum. Ameliyattan çıktı o el kadar bebek ve her yeri sargılıydı, hiç böyle bir görüntüyle karşılacağımızı düşünemiştik. Nefes alamıyordu bile ve ben hiç bir şey yapamıyordum. Yüzüne o kocaman oksijen maskesini taktıklarında, ben dünyanın en çaresiz insanıydım.
 
Oğlumun sargısı üç gün boyunca açılmayacaktı ama daha hastaneden çıkmadan açıldı ve hastanede sargıyı yapabilecek tek bir hemşire yoktu! O an hastaneyi başlarına yıkabilirdim, o deli gücünü tüm damarlarımda hissettim...

Şimdi bir sürü çocuk ölüyor, öldürülüyor, bilinçli bir şekilde özellikle hedef alınarak. Bu bir savaş değil, bu bir katliam, bu bir soykırım! Ve ne yapıyoruz?! Anlattığım ufak bir olay ama kendi evladımız olsa... Allah'ım sen gösterme! 

Yine kendimi çok çaresiz hissediyorum, o annelerin babaların yaşadığı acıyı hayal bile edemiyorum. Günlerdir herkes bir şeyler yapılabileceğini iddia ediyor, bense bunların hiç birinin işe yaramayacağını düşünüyordum. Ta ki şunu görene kadar;




Dua edebiliriz, dua. Dualarımızla destek olabilirz... Şüphesiz ki Allah her şeyi görüyor, biliyor. Hz. Yusuf'u balığın karnından çıkaran Allah, Ebabil kuşlarını gönderen Allah, dualarımızda samimi olursak bizi de geri çevirmez, inşallah.


Son iki görseli, hatunkafasiii'nin instagram hesabından aldım.

Share this article with your friends.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder