Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

12 Eylül 2012 Çarşamba

Geçen Hafta...

Postların arasının uzamasını sevmiyorum, yorumlardan anladığım kadarıyla okuyanlar da sevmiyor:)

Bir sürü kombin fotoğrafı sırada bekliyor ancak ben oturup düzenleyemediğimden hiç birini paylaşamıyorum, bunda motivasyon eksikliğinin de payı olmalı.

Beni motive eden güzel şeyleri paylaşayım istedim.

Paylaşamadığım kombinler, v1. Bari bu kadarını yükleyeyim.




Lush'ın çok methini duydum, merak ettim. Şu ara deneme sürecinde, en kısa zamanda yorumlarımı paylaşacağım.



Hafta sonu iş yerinden arkadaşlarımla ev gezmesi yaptık:) Aslında ilk bana geleceklerdi ama ben düşük tehlikesinden sonra bir şeyler yapamayabilirim gibi uyarmıştım onları. Buna çok pişman oldum, ne kadar bize gelin dediysem de dinletemedim ama sözü aldım. Bir daha ki sefere inşallah bana gelecekler:)

Giderken elim boş gitmeyeyim dedim ve kek yaptım, uzun süredir yapmadığım için biraz panik oldum. Bu arada çırpıcımı anneme göndermiştim, bunu da gecenin bir vakti fark ettim. Eskiden çırpıcı mı varmış diyerek elimle çırptım. Olmuştur sanırım:)



Domatesi oldum olası çok severim ama bu ara bu sevgim iyice artmış durumda, her gün bu pişirdiğimiz sostan yiyebilirim mesela. Bir sürü bir sürü kış hazırlığı yaptım. Daha da yapacağım inşallah. Tüm enerjimi bunlara haracayasım geliyor bazen:)



Arkadaşımın bizim için hazırladıkları...Uzun zamandır gördüğüm en leziz, en şık en keyifli sofrayıd. Nazar değeceğinden korkup, hepsini fotoğraflamadım:) Bunlar çok pratik olması sebebiyle benim de kahvaltılıklarım arasına girdi. Sıcağı ayrı, soğuğu ayrı lezzetli oluyor. Bir de insan sevdiği insanlarla olunca yediği her şeyden ayrı bir keyif alıyor. Zaten o gün herkes durduğunda dahi ben yemeye devam ettim...



Bu da benim bu seneki doğum günü pastalarımdan :) Canlarım beni düşünmüşler böyle bir sürpriz hazırlamışlar. Pastayı üstünde mumlarla görünce ağzımı kapatmakta zorlandım diyebilirim:) Bir de ondan önce mutfağa girip yardım edeyim dediğimde beni durdurdular. Durdurmalarının sebebi de anlaşılmış oluyor. 

Çok da zarif bir hediye almışlar. Beni düşünmeleri güzeldi tabii ki ama tutup bir de söylediklerimi not almışlar da ona göre bir hediye seçmişlerdi. Ne kadar duygulandım anlatamam. Bir yandan da patavatsız davranmış gibi hissettim kendimi...



Bahsettiğim vintage çantanın içinden çıkan ufak hediye, takacağım gün fark ettim ve havalara uçtum, acaba yanlışlıkla mı gönderildi diye düşünsem de kendisi şu anda anahtarlığımı süslüyor. Baktıkça mutlu oluyorum, düşünülmek güzel şey. Beni mutlu edenleri Rabbim kat kat mutlu etsin inşallah:)


Böyle bol kırmızılı, bol yemekli bir post oldu. Aslında daha çok fotoğraf var bekleyen, onları da belki son aylarda ben diye bir post yaparsam ancak arayı kapatırım:p

Sevgiler.

Share this article with your friends.

1 yorum:

  1. doğum günün kutlu olsun canım...
    nice mutlu yıllara inşallah...

    YanıtlaSil