Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

15 Ağustos 2012 Çarşamba

Son durum

Şu anda 18 haftalık yani 4,5 aylık hamileyim. Geçen hafta geçirdiğim ve çok şükür atlattığım düşük tehlikesini saymazsak eğer bir şekilde ilerleyen bir süreç.

Bazen sıkıntılı olsa da güzel şeyler de yaşıyorum. Daha önceden bebeğin cinsiyetini tam doğum günümde öğreneceğimi tahmin ediyordum ve doğum günümde hastane mi? diye iç geçirmiştim.
 Ancak bir sürpriz yaparak, hem kendini hem bizi biraz sıkıntıya soktu ve kontroller bir gün öncesine denk geldi. Doğum günümün tamamını hastanede yatarak da geçirebilirdim. Çok şükür öyle olmadı ve düşük tehlikesini şimdilik atlatmış olduğumuzu öğrendik.

Hem doğum günüm bana kaldı, hem de Allah nasip ederse bir oğlumuzun olacağını öğrenmiş olduk. Açıkçası ilk fotoğraflardan iskelet yapısını gören çoğu kişi erkek olacağını tahmin etmişti, ama ben benim de omuzlarım geniş savunmasını yaptım hep:)  Biraz da gizleyince içimde kız olduğuna dair ümitler yeşermişti. Çünkü kız bebek genelde ultrasonlarda sonucu gizler. Yani kendi kendime gelin güvey olup, sonra da hayal kırıklığına uğradım.

Ben biraz kız çocuk düşkünüyüm, ne yalan söyleyeyim eğer kız denilseydi, ben o gün ilk kıyafeti beden/ mevsim ikilisini göz ardı ederek almış olurdum, hasta halime bakmadan. Ama erkek çocuk fikrine kendimi hiç alıştıramamışım demek ki ilk anlarda ben bir erkek çocukla nasıl baş edeceğim diye düşünmekten kendimi alamadığımı söyleyebilirim. Bu konuda ne kadar az yazarsam iyi, çünkü başıma kakılıyor sonra:) Kız çocuk hevesim kursağımda kaldı, sağlıklı ve hayırlı olsun dualarını eksik etmiyoruz tabii.

Doğum günüm bana kaldı dedim ama eşim bir sürpriz yapıp bir gün önceden kutlamaya başladı:) Çok şaşırdım, bu senenin başlarında kendim bir doğum günü kutlaması organize etmek istemiştim ama hamilelikten kalan enerjim o planların hepsini geriye atmama ve unutmama sebep oldu. Üstelik kimseden de bir beklentim yoktu, gerçekten. Sadece kendime hediye alacaktım... O da bir lomo fotoğraf makinesi olacaktı, ama eşim profesyonel fotoğraf makinesi alınca lomo isteğimi şimdilik askıya aldım. Ben kendime hiç bir hediye  alamadım, yatmaktan ama sağolsun çevremdekiler beni çok mutlu etti:) Tüm arkadaşlarım aradılar:) Gelen hediyelerin bazıları ise çok ayrı bir manevi yer tutuyor. Hele bir tanesi var ki, paketi açtığımızda ağzımız açıkta kaldı. Hepsini fotoğraflarla paylaşacağım:)

Doğum günümde bir güzellik daha oldu, yılın bir kısmını Ankara'da geçiren ama Almanya'da yaşayan dedem İstanbuldaydı, onu görmüş oldum. Çok mutlu oldum. Tabii benim doğum günüm olduğunu bilmiyorlardı, kardeşlerimin sevgi gösterilerini ilk defa görmüş olduklarına dair şakalarla yorumladılar.

Bu arada düşük tehlikesinden sonra hareketlerim ister istemez kısıtlandı biraz, artık daha yavaş bile yürüyorum. Bu biraz canımı sıkıyor, bir de tesettürlü olduğuma bakmadan bazı erkeklerin düşük tehlikesi geçirdiğimi bilmeden ağır hareketlerime ve kıyafetlerime laf söylemeleri de sıkıcı oluyor. Size ne demek lazım tabii ama kalp kırmama adına demiyorum.Tesettür bir şey ifade etmiyor olabilir onlar için ama tesettür kadının kendini gizlemesidir, ne kadar yapabiliyorum orası ayrı konu, ben kendimi hamile de olsam saklamak zorundayım, ee ister istemez daha geniş kıyafetler giyiniyorum. Ki hamile olduğunun giydiğin kıyafetlerden belli olmaması, özellikle ön plana çıkarmamak daha eftaldir derler, çünkü bebek hayayı daha anne karnında kazanıyor. Yani ne kadar saklarsak, onun ahlakı için o kadar iyi. Aklıma geldikçe sinir oluyorum işte, bu konuyu geçsek daha iyi:)

Şimdi biraz da merakla bir sonraki kontrolü bekliyoruz, zaman çabuk geçiyor. Bir sonraki kontrolde tüm organları kontrol edilecek, inşallah sağlıklıdır ve keyfi yerindedir.

Pazartesi işbaşı yaptım, açıkçası ilk gün olmasıyla biraz zorlandım diyebilirim, eve gidip uzandığımda sanki kalbim karnımda atıyormuş gibi geldi ve bir an aklıma geldi! Bu benim değil, bebeğin kalp atışı dedim! Doğru mu bilmiyorum, ama ciddi ciddi hareketini o an hisssettim ve kalp atışlarının ona ait olduğunu düşündüm. İlginç bir duyguydu. O güne kadar hamileliğime, bir bebek sahibi olmaya heyecanlı bir tepki verememiştim sanki doktor kontrollerinde fark ediyordum neler olduğunu ama pazartesiden beri biraz heyecanlı olduğum itiraf ediyorum. Devletşah'ın günlük sayfasında doğumla beraber bir daha bebeğe o kadar yakın olamayacağından dolayı duyduğu üzüntüyü ifade eden bir cümle okumuştum, o zaman nasıl bir duygu olduğunu bilmiyordum ama sanırım zamanla ben de anlayacağım.

 Hiç 4,5 aylık olabileceğimi hayal edememiştim ama bir bakacağım ki doğuma sayılı gün kalmış.


Share this article with your friends.

2 yorum:

  1. Erkek evlada gebe olan anneler güzelleşirmiş,bi de bu açıdan bakmak lazım :)

    YanıtlaSil
  2. Allah sağlıkla kucağına almayı nasip etsin inşallah :) Bende 16 ağustosta evliliğim 3. yılını bitireceğim kısmetse ve çocuk istiyoruz.etrafımda benim gibi nice, kız olsun oğlan olsun gibi tercihleri düşünemeyecek kadar evlat hasreti çekenler var..Şükürki sana rabbim bu şansı vermiş nolur şükret.ve senden dileğim bu mübarek günlerde heleki hamilenin duası kabul olur benim için dua et LÜTFEN :) Duaların gücüne çok inanırım o yüzden benim dualarım seninle sende benden esirgeme..sevgiyle kal

    YanıtlaSil