Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

20 Temmuz 2012 Cuma

Doktor vs.


Çok düşündüm bu konuyu bloğa yazıp yazmamayı ama içimde tutamayacağımı biliyorum kii öyle de söyledim. Mümkün olan her yerde paylaşacağım dedim, ağzımdan çıktı bir kere...Ayrıca emilianata bir amaç değil, bir isim, bir rumuz gibi, sonradan daha kişisel mevzuların sorun olmayacağını düşündüm.

Biliyorsunuz bloğun çok dağılmaması için gebelik konuların paylaşmak istemiyordum ama  arada paylaşımların yararlı olabileceğine inanıyorum. Bu da dolaylı olarak onunla ilgili... 



Açık açık kısa ve öz bir şekilde hastane ismi vererek yazmak istiyorum.

Gebe olduğumu öğrenince emin olamadım yine de, bir kan testi yaptırdım. 1 saat sonra kadar sonucu alabiliyorsunuz çoğu hastaneden. Bir doktora göstermeden, analizden sonucu anlayabiliyorsunuz. 

Hangi doktora gidelim diye düşünceler beni sardı haliyle? Yakınlardaki bir çok hastaneyi elemek durumunda kaldık. Bir kaç kişiye doktor ismi sorduk ama mekan farklılığından dolayı tercih etmedik derken en iyisi E-5 üzerinde olmasından dolayı Medical Park'ı tercih edelim dedik.

İlk kontrolümüzde eşim de ben de karar veremedik doktora ısınıp ısınmadığımıza, çünkü gebe olduğumu söylediğimde gebe olduğuma ikna olmayıp kistsel bir durum olabilir, karıştırılabiliyor demişti. Zaten üstüne iki tane kist vardı ama sonuç olarka gebeydim. Kontrollerimizin normalde 3 haftada bir olması gerektiğini ama kistlerden dolayı 2 haftada bir gelmem gerektiğinden bahsetti gönderdi bizi.

İkinci kontrolümüzde sorduğum sorulara doğru cevaplar alamadım sanki, bu da beni huzursuz etti biraz. Çünkü kulaktan dolma bilgiler yerine ben bizzat doktorumun tavsiyeleriyle hareket etmek istiyordum. 

Sonraki kontrolde doktor hanım, yüzümüze bakıp şikayetiniz nedir dediğinde şaşırdık biraz açıkçası. Çünkü kendisi bize 2 haftada bir gelmemizi tembihlemişti ve kayıtlarda hastası olduğum gözüküyordu. Neyse dedim başa sardım. Doktora yine bir şeyler soruyorum ama yine tatmin etmeyen cevaplar... Bir arkadaş doktorun şundan bahsetti mi diyor yok diyorum doktorum hiç bir şeyden bahsetmiyor:)

Bu süreç arasında bir ara ciddi ateşlendim, ama doktorun tavsiyeleri olmadan hareket etmek istemedim. Doktoru arıyoruz, ulaşamıyoruz. Arıyoruz, ulaşamıyoruz. En son hastaneyi aradığımızda numaramızı aldılar ve bize döneceklerini söylediler. Ben de kendi yöntemlerimle ateşimi düşürmeyi başardım. Zaten biliyorsunuzdur, ilaç almak çok doğru değil. O arada başka bir soru daha gündeme geldi, yine ulaşamıyoruz. En son ikinci bir cep numarasını aradığımda doktorun asistanı çıktı ve bana yardımcı olmak amacıyla "caağnım doktor hanım hastanede, ben evdeyim, bir de orayı ara istersen dedi." Bunun kibirlilikle hiç alakası yok peşin, peşin söyleyeyim. Ben nasıl kimseyi ilk gördüğümde canım demiyorsam, kimsenin de benimle böyle konuşmaya hakkı yok. Doktora sonunda ulaştığımda da çok geçiştirdi cevaplarımı. Biraz kızdım ama yok dedim, insanlık hali, belki kötü bir zamanlamadır. İşte bazen insan fazla empati kurmayacak. Kontrolde bu konuyu konuştuğumuzda bir anda doktor hanım üstüne alındı, burası özel bir hastane de ola burada da acil müdahaleleler yapılabiliyor şeklinde bizim bunu hiç düşünemeyeceğimizden yola çıkarak yorum yapmaya başladı. Biz de kendisine 7/24 ulaşma beklentimiz olmadığını ama en azından bir geri dönüş yapılması gerektiğini söyledik ama nafile.

Son kontrol için 3 hafta sonra gittik, tatilden önceki kontrolümüzdü. Doktor hanım, yine "şikayetiniz nedir?" dedi, yine biz de o ablak ifade oluştu. Kimse beni hatırlamak zorunda değil farkındayım, ama 2 haftada bir ve kontrole çağırdığın için geldiği belli olan birine bu sorulmamalı. Kontrolümüz yapıldı bunun üzerine ben pişman olacağım bir soru sordum doktora: biliyorsunuz ben daha önce açık bir ameliyat geçirdim, bu durum beni sezeryan yapmaya zorlar mı? Yoksa normal doğum da gerçekleşebilir mi? Cevap aklıma geldikçe sinirleniyorum. Doktorumuz şöyle başladı: Onu Allah bilir, buraya kadar sıkıntı yok. Ancak sonradan söyledikleri hiç bir doktorun kuracağı cümlelerden değildi. Ben müneccim değilim, yani bunu bilemem. Hem şimdi ne olacağını bilemiyoruz, bebeğe ne olacağını bilmiyoruz, bakalım o zamana kadar yaşar mı? Sonuçta ne olacağını bilmiyoruz, sana ne olacağını bilmiyoruz, gibi başladı saçmalamaya arada da kahkaha atıyor, söyledikleri çok matahmış gibi. Bunları duyunca bir an kaldım, böyle durumlarda ani tepki vermekten kaçınırım, kalp kırmaktan korktuğum için ama oradan çıkarken duyduklarımdan hiç memnun değildim. O anda şikayet etmek istedim ama sakince düşünmek daha mantıklı geldi. 



Tatilden sonra görüştüğüm insanlar da benimle aynı fikirde oldular. Araştırdım biraz da,sonra başka bir doktora gitme kararı aldık. Doktorum o kadar güzel bilgilendirdi ki beni, ben ona hiç bir şey sormadan her şeyi takır takır anlattı. Çıktığımda çok mutluydum, beni anlayan tecrübeli ve insancıl bir doktor buldum, çok şükür.

Bu olayı da şikayet etmeden bırakamazdım, çünkü gerçekten kimsenin kimseye kötü davranma hakkı yok. Ben müneccim miyim lafını hak edecek bir soru da değildi sorum, bunu şu an ki doktorum daha ben sormadan yanıtlayınca daha iyi anladım. Şikayet mailinde detaylıca yazdım her şeyi. Ertesi gün gelen telefonda önce garip bir tavırla sorunun detaylarını öğrenmek istediler, hepsini bir daha erinmeyip anlattım. Beni arayacaklarını söylediler. Aradılar da...

Arayan kişi doktorun haklı olduğuna ikna olmuş bir şekilde aradı beni. İlginçti. Doktorumuzu uyardık bundan sonra hastalarla daha kibar bir iletişim kurulacak. Gereken uyarılar, işlemler yapıldı, dendi. ,İçimden geçmiş olsun dedim. Arayan yetkili madde madde geçerken doktorun bana her seferinde hiç tanımayarak, hiç bir bilgiyi kontrol etmeyerek şikayetiniz nedir şeklinde soru sormasını da şöyle açıkladı: Doktor hanım, bize ayda bir gelin demiş de biz 2 hafta bir geliyormuşuz, o yüzden acaba bir sorun mu var ondan mı geldiniz diye soruyormuş. Yok artık! İnsan hata yapabilir ama üstüne bir de yanlış bilgi! İşte o an gerçekten sinirlendim. Ben o şu anda gereksiz olduğunu anladığım, sadece para tuzağı olduğunu anladığım randevular yüzünden bir çok dostumu ihmal ettim, önemli görüşmelerimi erteledim. Hiç güvenilmez bir dediği bir dediğini tutmayan bir insana denk gelmişim, hastane de düzeltmesi gereken durumu iyice beter bir hale soktu telefon konuşmasında. En basitinden aklımı peynir ekmekle mi yedim ben, ne diye iki haftada bir hastane yollarında kendimi yorayım, zamanımı ve paramı harcayayım. Telafi edemeyecekleri duruma getirdikten sonra sizi başka bir doktora alalım dediler ama yine geçmiş olsun. Çok şükür yeni hastanemden de doktorumdan da çok memnunum. Rabbim beni bir daha Medical Park'a düşürmesin duasıyla telefonu kapadım.

Bu yazının sebebi kendime hatırlatma aslında; bir daha Medical Park'a gitme, bir doktora güven duymuyorsan eğer zaman kaybetmeden doktoru değiştir, şikayetini bekletmeden ilet, iç sesini dinle, kimse için empatinin dozajını kaçırma. 





Share this article with your friends.

3 yorum:

  1. inanmıyorum ya,nasıl bir duyarsızlık,nasıl bir ilgisizliktir bu...bir de özel hastane dersin...para almaya odaklanmış,insan hayatını önemsemeyen,hamile insanın psikolojisini zerre anımsamayan tipler olup çıkmışlar demek ki,yazık... Çok geçmiş olsun,erkenden kurtulmuşsun,yerinde olsam şikayet etmedik yer bırakmazdım iyi bile dayanmışsın :( hayırlısıyla,sağlıkla alırsın ufaklığı kucağına inşallah ;)
    http://bizimkiz.blogspot.com/

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bazen çok hassas davrandığımı düşünüp tepki göstermek konusunda sabırlı davranmaya çalışıyorum. teşekkür ederim. inşallah:)

      Sil
  2. ben bile sinir oldum okurken, saçma sapan şeyler...

    YanıtlaSil