Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

11 Ocak 2012 Çarşamba

Ölüm

Hani doğum günlerini kutluyoruz ya insanların, onun doğumundan duyduğumuz sevinci paylaşıyoruz. İyi ki varsın diyoruz, hediye alıyoruz, hiç bir şey yoksa yüzünü güldürmeye çalışıyoruz ya  benim de canım ve candan bir arkadaşımın, dostumun hafta sonu doğum günü. Kendimce planlar yapıp, sürpriz mi yapsam haberli mi gitsem yanına, nasıl güldürsem yüzünü diye düşünüyordum. Yüzünü sanki yıllardır görmemiş gibi olsam da, yüzünün gülmeye ihtiyacı vardı.

Ben bu planları yaparken tabii ki hayat yine benim planladığım gibi gelişmedi ve Allah'ın takdiri, sağlık sorunlarıyla başetmeye çalışan sevgili dedesi vefat etti. Rabbim mekanını cennet etsin inşallah. Çok sevdiğm yengemin ölümü hala içimi yaktığından olsa gerek, canımın acısını yüreğimde hissettim. Rabbim kalanlara sabır versin inşallah.

Bir yandan düşündüm de sevdiklerimize, sevenlerimize kavuşunca mutlu oluruz değil mi? O da aslında sevildiği bir yere gitti ve inşallah orada çok güzel karşılanır, mutlu olur. Eğer layıkıyla yapabilirsek gerekenleri biz de orada sevgiyle karşılanıp, sevgiliye kavuşacağız... Bundan güzeli var mı? Hediyelerin en güzel bu değil mi? Hekimoğlu İsmail'in dediği gibi yorgunluk yok, sıkıntı yok orada inşallah, sadece bunun için çabalamamız gerekiyor, o çabayı da bu tarafta göstermemiz gerekiyor. Yoksa gideceğimiz yer o kadar güzel ki asıl ölüm günlerini kutlamalı, ölenler için sevinmeli. Yeter ki; özellikle şahsım adına söylüyorum, çaba olsun. Orası çok güzel bir yer, çok güzel insanlar, çok sevdiklerim var. Rabbim iyi karşılananlardan eylesin bizi. Amin.
Share this article with your friends.

2 yorum:

  1. Rabbim cümlemize hayirli, imandolu ölümler nasip etsin insaAllah.. zor cok zor..
    bazen ummadik bir anda ummadik ölüm haberleriyle karsilasiyor insan. bunu ben gecen sene cok yasadim. zor gercekten bazi seylere alismak. hele de vefaat eden hic beklemedigin biri ise. hos ölümün kime gelecegini kimse bilemiyor ama, cocuklardan uzakmis gibi geliyor, ama öyle olmuyor, ecel geldi mi saniyesi sasmiyor iste..
    dogum gününü kutlarken, ölüm gününde yas tutmamiz ise cok acayip bir ayricaliktir. bir yandan dogumuna sevinirken bir kisinin, diger yandan vefaatina aglayabiliyoruz. peki ya vefaatindan sonra? dogum günleri hatirliyor ve yine kutluyormuyuz.
    insanoglu garip varlik.

    YanıtlaSil
  2. vefaatınaağlama sebebimiz çoğu zaman özlem. bir de bazen yokmuş gibi geliyor. halbuki var, göz görmüyor ama o var. orada kavuşmak da var. ama anlık aklımızdan çıkıp hüzünlenebiliyoruz işte...

    YanıtlaSil